Od maja 2026 r. kuracjuszy czekają wyższe koszty pobytu w sanatoriach uzdrowiskowych finansowanych przez NFZ. Zmieniają się stawki za zakwaterowanie, których wysokość – podobnie jak dotychczas – zależy od rodzaju i standardu pokoju. Nowe opłaty zostały określone w przepisach Ministra Zdrowia i będą obowiązywać od 1 maja do 30 września 2026 r.
Kto płaci?
Zasada pozostaje ta sama: Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje leczenie i zabiegi, natomiast pacjent płaci za nocleg i wyżywienie. Stawka dzienna jest różna w zależności od liczby osób w pokoju oraz tego, czy znajduje się w nim pełny węzeł higieniczno-sanitarny lub jest on częścią tzw. studia.
W okresie od 1 maja do 30 września 2026 r. za dzień pobytu w sanatorium na NFZ kuracjusz zapłaci:
- 40,90 zł w pokoju jednoosobowym z pełnym węzłem higieniczno-sanitarnym,
- 37,40 zł w pokoju jednoosobowym w studiu,
- 33,20 zł w pokoju jednoosobowym bez pełnego węzła higieniczno-sanitarnego,
- 27,30 zł w pokoju dwuosobowym z łazienką,
- 24,90 zł w pokoju dwuosobowym w studiu,
- 19,50 zł w pokoju dwuosobowym bez pełnego węzła higieniczno-sanitarnego,
- 14,80 zł w pokoju wieloosobowym z pełnym węzłem higieniczno-sanitarnym,
- 13,60 zł w pokoju wieloosobowym w studiu,
- 11,90 zł w pokoju wieloosobowym bez pełnego węzła higieniczno-sanitarnego.
Ile kosztuje sanatorium?
W praktyce oznacza to, że 21-dniowy pobyt w pokoju jednoosobowym z węzłem sanitarnym będzie kosztował 858,90 zł, natomiast miejsce w pokoju dwuosobowym z łazienką – 573,30 zł. Do tego należy doliczyć inne wydatki, które kuracjusz pokrywa z własnej kieszeni: koszty przejazdu do uzdrowiska, opłatę za pobyt opiekuna, ewentualną opłatę klimatyczną oraz zabiegi przyrodolecznicze lub rehabilitacyjne niewiążące się z chorobą podstawową.
Nie wszyscy jednak zapłacą za zakwaterowanie. Z opłat za pobyt w sanatorium NFZ zwolnione są m.in. osoby zatrudnione przy produkcji wyrobów zawierających azbest, na podstawie odrębnych przepisów, a także dzieci i młodzież do ukończenia 18 lat, a w przypadku kontynuowania nauki – do 26. roku życia. Ulgą objęte są również dzieci z niepełnosprawnością w stopniu znacznym, bez ograniczenia wieku.
Narodowy Fundusz Zdrowia ma podpisane umowy z szeroką siecią uzdrowisk w całym kraju. Na leczenie uzdrowiskowe w ramach NFZ można wyjechać zarówno do miejscowości nizinnych, jak i nadmorskich, podgórskich oraz górskich. Wśród uzdrowisk nizinnych są m.in. Augustów, Busko-Zdrój, Ciechocinek, Nałęczów, Połczyn-Zdrój, Goczałkowice-Zdrój, Solec-Zdrój, Uniejów, Horyniec-Zdrój, Inowrocław, Konstancin czy Wieniec-Zdrój. Nad morzem kuracjuszy przyjmują m.in. Świnoujście, Kołobrzeg, Kamień Pomorski, Ustka, Sopot i Dąbki. Leczenie można również odbywać w uzdrowiskach podgórskich, takich jak Duszniki-Zdrój, Polanica-Zdrój, Rymanów-Zdrój, Ustroń, Piwniczna-Zdrój czy Kraków Swoszowice, oraz w miejscowościach górskich, m.in. Szczawnicy, Krynicy-Zdroju, Rabce-Zdroju, Lądku-Zdroju czy Świeradowie-Zdroju.
Od maja 2026 r. pobyt w sanatorium na NFZ będzie więc droższy, ale zasady pozostaną przejrzyste: zabiegi są bezpłatne, a opłaty za nocleg i wyżywienie zależą od standardu pokoju i niektóre grupy pacjentów nadal mogą korzystać ze zwolnień.
Czytaj też:
Dziura w ochronie zdrowia na poziomie 434 mld zł. „Syreny alarmowe”Czytaj też:
PTK prezentuje „10 dla Polskiej Kardiologii”. Nowa strategia dla lepszej opieki nad pacjentami