Tankowce czekają w kolejce ponad tydzień. Chiny kupiły tak dużo ropy, że nie nadążają z jej rozładunkiem

Tankowce czekają w kolejce ponad tydzień. Chiny kupiły tak dużo ropy, że nie nadążają z jej rozładunkiem

Tankowiec
Tankowiec / Źródło: Unsplash / Tomas Williams
U wybrzeży Chin tankowce ustawione są w kolejce. Rozładunek? Może za tydzień.

Chiny kupiły tyle ropy naftowej, że teraz na morzu ustawiają się kolejki tankowców. Drugi co do wielkości konsument tego surowca skorzystał z ogromnych wahań ceny i zmagazynował 73 miliony baryłek. Problem w tym, że transporty są tak duże, że postanowiono część z nich pozostawić nierozładowanych.

Jak wynika z serwisu ClipperData, na którym można w czasie rzeczywistym śledzić pozycje statków (odpowiednik FlightRadar), u północnych wybrzeży Chin w kolejce ustawiło się 59 statków. Dla kontekstu taka ilość ropy naftowej to trzy czwarte globalnego zapotrzebowania na ten surowiec.

Zbieg okoliczności

Chiny skorzystały na bardzo niskich cenach ropy, gdy były one nawet ujemne. Czemu tak się stało? Są dwa główne powody. Po pierwsze ten, którego nikt się nie spodziewał, czyli pandemia koronawirusa. Ze względu na globalne zatrzymanie się gospodarek, a co za tym idzie, także sektorów ropochłonnych, jak niektóre gałęzie przemysłu, czy globalny transport, ropa przestała być potrzebna, a firmy zaprzestały jej masowego skupowania. Nałożył się na to drugi czynnik. Tuż przed wybuchem pandemii w światowej gospodarce... było za dobrze.

Dobrze do tego stopnia, że firmy, które zajmują się wydobyciem ropy naftowej, robiły to w ilościach, które wymykały się z międzynarodowych ustaleń. Czyniły tak, ponieważ mimo tego, że wydobywały teoretycznie za dużo, to surowiec znajdował kupców.

Świat się zatrzymał

Ale Eldorado nagle się skończyło, a wielkie koncerny wydobywcze zaczęły mieć poważny problem ze znalezieniem rynków zbytu. Sytuacja stała się dla nich tak dramatyczna, że w magazynach zaczęło brakować miejsca, a sprzedawanie ropy po – wydawałoby się – nierynkowych cenach, zaczęło być koniecznością. Masowe pozbywanie się zapasów, nawet po bardzo zaniżonych cenach, było bardziej opłacalne, niż zatrzymanie produkcji.

Rynkowe szaleństwo

O problemach branży informowaliśmy już pod koniec marca. Analitycy TMS Brokers pisali wtedy, że kryzys doskwiera również całej branży naftowej. Świadczyło o tym, chociażby zmniejszona do 50 proc. kapitalizacja takich gigantów jak Saudi Aramco, British Petroleum Company (BP) czy Shell. W rafineriach dochodzi do mniejszego przerobu surowca, ponieważ chętnych na niego jest po prostu coraz mniej. Według doniesień EIA popyt na ropę nie wzrośnie pierwszy raz od 2009 roku, czyli od kryzysu finansowego.

Krach na rynku ropy został pogłębiony przez pandemię i ograniczenie ludzkiej mobilności, ale nie oznacza to, że problemów na rynku brakowało. Schody zaczęły się – plus minus – w 2014 roku, kiedy Arabia Saudyjska zaczęła zwiększać wydobycie, by uderzyć w sektor wydobywczy USA. To był impuls do rozpoczęcia trwającej do 2016 roku surowcowej bessy. W 2020 roku natomiast w porozumieniu zrzeszającym producentów ropy pozostało 10 państw OPEC, ale tylko połowa z nich wypełniała porozumienie.

Irak, ZEA i Nigeria wydobywały za dużo, a Ekwador opuścił OPEC. Z 10 uczestniczących w porozumieniu państw spoza kartelu tylko Oman i Azerbejdżan odpowiednio ograniczyły produkcję. Rosja, Kazachstan i Meksyk, czyli najważniejsi gracze z tej grupy, notorycznie przekraczali limity. Projekt OPEC+ okazał się więc podwójną porażką. Między innymi dlatego, że opierał się na błędnych założeniach i słabej dyscyplinie. Niska skuteczność była tylko gwoździem do trumny tej idei. Idea nie miała bowiem siły przebicia nad motywowanym politycznie oporem przed redukcją produkcji.

Czytaj także:
Wartość Shella spadnie o… 22 miliardy dolarów. Pytanie czy jeszcze kiedykolwiek wzrośnie?

Źródło: CNN

Czytaj także

 0